سخنى از امام درباره شگفتى‏هاى آفرینش طاووس سخنى از امام درباره شگفتى‏هاى آفرینش طاووس پدیده‏هاى آفرینش را بشگفتى بیافرید ، برخى را جاندار و برخى را بیجان ، گروهى را بى‏جنبش و گروهى را در چرخش و با نازك كاریهاى آفرینش براهینى روشن بر توانائى بى‏پایانش بر پا داشت بدانسان كه خردها بزرگیش را پذیرفتند و در برابر فرمانش تسلیم شدند ، دلایل یگانگیش در گوشها آواز میدهند و ما را به پذیرش یكتائیش میخوانند .
و پرندگان گوناگونى بیافرید كه در شكافهاى زمین و دره‏هاى ژرف و ستیغ كوهها آشیان گیرند با پرهاى رنگارنگ و اندامهاى گونه‏گون كه مهار فرمان او را بگردن دارند و با پر و بالهاى خویش در هواى گشاده و فضاى گسترده پرواز مى‏كنند و آنها را با همه شگفتیهائى كه در آفرینش خود دارند بدون نمونه و نقشه قبلى بیافرید و بر استخوانهایشان پرده‏هائى از پوست و گوشت فرو كشید و برخى از آن پرندگان را بجهت سنگینى اندام از پرواز در اوج هوا باز داشت تا در نزدیكى زمین بپرواز آیند و پر و بال هر دسته را برنگى بیافرید و نگارهائى در آنها پدید آورد و با صنعت دقیق خویش هر یك را در قالب رنگى ریخت كه رنگى دیگر در آن نیامیخت و طوقى رنگین بپرنده‏اى بخشید كه از رنگهاى دیگر ممتاز گردید .
و از شگفت‏انگیزترین آفریده‏هاى او طاووس است كه پیكرش را در نهایت اعتدال بیاراست و رنگهایش را به نیكوترین گونه ، بنگاشت بالهایش را بهم پیوست و دمش را بدرازى كشید كه چون بسوى جفتش روى آورد آن دم را چون چترى بگشاید و از آن سایبانى بر سرش بسازد ، همچون كشتیبانى كه بادبان كشتى را بهر سوى بگشاید ، حیوانك برنگهایش مینازد و به آهستگى و فخر میخرامد تیغ بالهایش گویا از سیم خام است و بر پرهایش دایره‏هائى رنگین از طلاى ناب و پاره‏هاى زبرجد كه اگر بالهایش را بگیاهان مانند كنى ، مثل دسته گلى رنگ برنگ است و اگر بجامه‏اى تشبیه كنى بمانند پارچه‏هاى پرنگار و قماش رنگین یمنى است و اگر بزیورها مانند شود همچون نقره‏هاى سپید گونه‏اى است كه گوهرها بر صفحه مرصعش بدرخشد ، مستانه و شادمان میخرامد و بر دم و بالهایش مى‏نگرد و از زیبائى پیراهنش بقهقهه مى‏افتد و از رنگهاى زیبایش به خنده میآید ولى چون بپاهایش نگاه میكند بناله مى‏افتد و بانگ برمى‏آورد و میگرید ، گویا فریاد رسى میجوید و براى ناله‏هاى دردناكش گواهى میخواهد زیرا پاهایش باریك و زشت است مانند پاى خروسى كه نه سپید و نه سیاه باشد و از ساقهایش خارهائى پنهان برآمده است .
افسرى سبز رنگ و پرنقش و نگار بر فراز یالش برخاسته و برآمدگى گردنش بمانند ابریقى است زیبا و كشیده و بلند كه تا زیر شكمش با رنگى سبز و تند كشیده شد همچون حریرى رنگین كه بمانند آینه صیقل یافته ، گویا خود را بچادرى سیاه پیچیده كه از بسیارى شادابى و خرمى سبز گونه است و از شكاف گوشش خطى بباریكى سر قلم بدرخشش گلى سفید كشیده شده كه در متنى سیاه میدرخشد و از هر رنگى در پیكر خود بهره‏اى یافته و با شادابى به آن رنگها جلاء و درخشندگى داده است تا رنگها بهتر بجلوه افتد ، همچون شكوفه‏هائى پراكنده بدون آنكه از قطره باران و تابش آفتاب پرورش یافته باشد و گاه پرهایش میریزد و جامه‏اش از تن مى‏افتد و پى‏درپى پرهایش همچون برگهاى درخت مى‏ریزد ولى بجایش پر هائى دیگر میروید و چندان بر مى‏آید كه بچهره نخستین باز میگردد ، بدانسان كه با رنگهاى پیش اختلافى ندارد و رنگى در غیر جاى خویش پدید نمى‏آید .
و اگر به یكى از موهاى نازك پرهایش نگاه كنى گاهى سرخ گلرنگ و گاهى سبز زبرجدى و زمانى زرد طلائى بنظر میآید ، پس چگونه دریافتهاى ژرف انسان را توان درك اینهمه شگفتى‏هاست و چگونه اندیشه‏ها میتواند بعمق اینهمه زیبائى فرو رود ؟ و یا زبان ستایش گران بتوصیف نظمهاى دقیقش بپردازد ؟ خیالها از درك كوچكترین جزئى از اینهمه زیبائى ناتوانست و زبانها از بیان اینهمه هنر مندى الكن .
پس پاك است پروردگارى كه خردها از ستایش یكى از آفریدگانش ناتوانند با اینكه این آفریده‏اى كه در برابر چشمها جلوه میكند پدیده‏اى محدود است كه از نقشها و نگارهائى تركیب یافته و زبانها نتوانند بوصفش بپردازند و بشایستگى بشناختش نائل آیند .
پس پاك است پروردگارى كه پیكر جانورانى كوچك همچون مورچه و پشه و حیواناتى بزرگ همچون فیل و نهنگ را بیاراست و مقرر فرمود كه هر جنبده‏اى كه روحى در پیكر دارد بسرانجام مرگ رسد و نابودى فرجام كارش باشد .